Deelnemers

Iris Keizer en Loes Hoeijmakers

Een bed-in voor vraagtekens???

Een wijze man zei heel lang geleden dat het wijs was om te weten wat je niet weet. Inmiddels denk ik dat eigenlijk alle vragen beantwoord kunnen worden met dat de antwoorden groter zijn dan de vraag. En ik voel me helemaal niet wijs omdat ik het allemaal niet weet. Volgens mij, en ik weet niks behalve dat ik niets zeker weet, worden we de generatie niks genoemd. Is dat terecht? Soms denk ik van wel. Als ik naar kunst kijk zonder inhoud en alles naar mijn idee voor het gemak conceptueel, formalistisch of postmodernistisch leeg is. Dan word ik boos. Het is me te gemakkelijk, ik ben het er niet mee eens en ik wil daar niet bij horen. Ik heb namelijk ondanks de onmogelijkheid de wereld van nu zwart-wit te zien niet het gevoel geen inhoud te hebben. En daarin ben ik niet de enige. En ik ben stink jaloers. Het lijkt me ook wel eens heerlijk om als een hippie te kunnen geloven dat dit een keerpunt in de geschiedenis is. Dat het een heerlijke nieuwe wereld wordt, love and peace en wij veranderen alles. Maar dat is tegenwoordig van de zotte, dat kan niet meer. Toch? Natuurlijk realiseer ik me dat mijn leven en de vrijheden die ik heb hun oorsprong hebben in die tijd. Maar ik wel ook wel eens ergens voor of tegen demonstreren en protesteren. Lekker een beetje schoppen. En dat ga ik nu gewoon doen ook! Als Dada het kon met nihilisme, anarchie en absurdisme dan kunnen wij dat ook.

Wij zeggen vraagtekens roepen boe tegen inhoudsloosheid! Vraagtekens zijn niet inhoudsloos. Want zelfs wanneer de antwoorden te groot zijn voor de vraag dan is er wel degelijk nog inhoud. Vraagtekens zeggen vragen hebben gaat altijd om iets. Vragen zijn zelf de inhoud, zonder definitieve zwart-wit antwoorden. Wij houden dus een bed-in voor vraagtekens. U bent van harte welkom. Neem uw vraagtekens mee en roep samen met ons boe tegen de inhoudsloosheid.

Alle vraagtekens gewenst Iris Keizer en Loes Hoeijmakers

Een bed-in voor vraagtekens???, performance/environment